| System of A Dow...님의 프로필•°¯`³´¯°• ดังมีกำแพง ไอ้...사진블로그리스트 | 도움말 |
|
5월 10일 Shin G-Junior
12월 12일 ด้วยความคิดถึง [Drama Stream]ด้วยความคิดถึง - Drama Stream
ด้วยความคิดถึง ถึงเทอที่จากลา -----------------------↓ ~~~~~~~~ จากไปไม่คืนย้อนมา แล้วฉันก็มีน้ำตา ด้วยความคิดถึง จึงอยากจะไปเห็นหน้า --------------↓ ~~~~~ อยากให้เทอนั้นคืนมา รักกันเหมือนรักเช่นเดิม *ภาพเทอในวันนั้นมันไม่กลับมาทำให้ฉันเสียดายขึ้นทุกวัน ---------↓ ~~~~~ ภาพระหว่างเราที่เคยมีกันแต่ว่าฉันก็ทำให้สลายไป ภาพเทอบอกลา เดินมาบอกลา ที่ฉันคิดว่าเทอแค่น้อยใจ ---------↓ ~~~~~ แล้วคนหนึ่งคน ต้องมาใจหาย แต่จะทำยังไงคงไม่ได้เทอคืน **ฉันเอง ก้อเป็นฉันเองที่พลาดไป ----------------↓ ~~~~~~ ที่ไม่รั้งไม่อะไร ก็ปล่อยเทอไป ยอมให้เทอหลอก ฉันไม่ควรคิดไปเอง ว่าเทอจากไปคงย้อนมา ----------↓ ~~~~~ จากวันที่มีเรา กลายเป็นเหงาเดียวดาย และวันนี้ก็ไม่มีเทออีกแร้ว
ด้วยความคิดถึง ของคนที่โง่เขลา ------------------↓ ~~~~~ อยากจะวอนเดือนและดาว ช่วยพูดให้เทอเห็นใจ ด้วยความคิดถึง แค่อยากให้เราเริ่มใหม่ -----------------↓ ~~~~~ หากว่าเทอให้อภัย ฉันจะไม่ทำเหมือนเดิม (*,**) จากวันที่มีเรา กลายเป็นเหงาเดียวดายและวันนีก้ไม่มีเทออีกแร้ววววว...... 11월 26일 อาทิตหน้ามีสอบอีกแว้ว T"="T
ของ Mr.Law
11월 19일 อยากกู่ร้อง...บอกรัก...ให้ก้องโลกหลังจากที่เรื่องนี้จบไปนานแล้วก็....
คิดถึงเรื่องนี้มากมายอ่า
เศร้ากินใจมากๆๆเลยอ่า รองจากรักนี้ชั่วนิรันดร์
เรื่องย่อๆๆ >>
"รักไม่มีวันตาย" คำๆ นี้คุณอาจค้นหาได้จากละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นเรื่อง Sekai No Chuushin De, Ai Wo Sakebu แม้เวลาจะผ่านมานานเท่าไร ความรักที่มีต่อคนรักที่จากไปก็ยังคงอยู่ในใจเสมอมา...
Sekaii No Chuushin De, Ai Wo Sakebu เป็นเรื่องของ มัตซึโมโตะ ซากุทาโร่ ชายวัย 34 ปี ในปี ค.ศ. 2004 ที่ยังคงมีความทรงจำความรักครั้งแรกของเขาเมื่อ 17 ปีก่อน มันความรักที่มิอาจลบเลือนจากในชีวิตของเขาได้ ซากุทาโร่ ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาได้พกขวดแก้วใบเล็กที่บรรจุอัฐิของแฟนสาว ฮิโรเสะ อากิ ที่เสียชีวิตจากไปด้วยโรคมะเร็งในเม็ดเลือดขาวเมื่อ 17 ปีที่แล้ว หวังไว้ว่าหากวันใดที่เขาสิ้นลมจักขอให้อัฐิของเขามารวมกับอัฐิของเธอและล่องลอยไปกับสายลมด้วยกัน ความทรงจำที่มิอาจลืมเลือนทำให้การใช้ชีวิตของ ซากุทาโร่ ยังคงมี อากิ อยู่ในใจและคิดถึงแต่เธอผู้เดียวเสมอมาถึงแม้ว่าเขาจะมีคนรักใหม่อย่าง โคบายาชิ อากิ(34 ปี) แล้วก็ตาม ซากุทาโร่ ได้มีโอกาสย้อนกลับไปที่บ้านเกิดของเขา หลังจากที่ได้รับโปสการ์ดจากอาจารย์ประจำชั้น ยาตะเบะ เทชิมิ ซึ่งส่งมาแจ้งให้เขาทราบว่าจะมีการทุบตึกโรงเรียนเก่าทิ้ง ซากุทาโร่ จึงได้กลับไปที่นั่น พร้อมกับการย้อนกลับไปนึกถึงภาพในอดีตครั้นที่ ความรักครั้งแรกอันบริสุทธิ์ของเขากับ ฮิโรเสะ อากิ ได้ผลิบานขึ้นและทั้งคู่ต้องทุกข์ทนและหวาดกลัวกับการพลัดพรากจากกันไป... การดำเนินในละครเรื่องนี้เป็นแนวอดีตและปัจจุบันสลับกันไป ย้อนกลับไปในปี ค.ศ. 1987 ความรักของ มัตทซึโมโตะ ซากุทาโร่ และ ฮิโรเสะ อากิ ได้เริ่มขึ้น ในสมัยนั้น ฮิโรเสะ อากิ เป็นเด็กนักเรียนดีเด่น น่ารัก และเป็นนักวิ่งกีฑาชื่อดังในโรงเรียน เธอเป็นสาวที่เพรียกพร้อมทุกอย่าง อากิ จึงเป็นหมายปองของนักเรียนหนุ่มในโรงเรียนหลายคนรวมทั้ง ซากุทาโร่ ด้วย ซากุทาโร่ และ อากิ ได้เริ่มมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันหลังจากที่ ซากุทาโร่ ได้กางร่มกันฝนให้กับ อากิ เพื่อกล่าวคำไว้อาลัยในงานศพอาจารย์ ในสมัยนั้นทั้งคู่ได้ฟังรายการวิทยุเหมือนกัน ประกอบกับ อากิ ได้ใช้ อัดเทปเสียงตัวเองและใช้เซาว์เบ๊าท์ เป็นเครื่องมือสื่อสารบอกความในใจของเธอให้กับ ซากุทาโร่ ได้ฟัง ดูเป็นความรักสดใสของหนุ่มสาวคู่นี้ เวลามีเรื่องอะไรที่ไม่สบายใจก็จะให้กำลังใจและช่วยเหลือกันและกัน ถึงแม้ว่าฝ่ายพ่อของ อากิ จะปิดกั้นมิให้ทั้งคู่คบกันเพราะเขาหวังที่จะให้อากิได้เตรียมตัวสอบเข้ามหาวิทยาลัยให้ได้ ทั้งคู่ก็ยังคบกันอยู่แบบมิให้พ่อได้ล่วงรู้ อากิ เริ่มมีอาการไม่สบายวิงเวียนจะเป็นลมเป็นบางครั้งแต่ยังไม่หนักหนาอะไรมาก ซากุทาโร่ ได้นัดกับอากิ จะไปเที่ยวเกาะแห่งหนึ่งกันในช่วงวันหยุดแต่ อากิไม่สบาย อย่างไรก็ตามเธอก็หนีพ่อและแม่ออกจากบ้านมาเที่ยวกับซากุ ถึงแม้ร่างกายจะไม่แข็งแรงก็ตาม ซากุทาโร่และอากิ ได้เล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน ทั้งคู่ได้ค้างคืนอยู่ที่เกาะแห่งนั้นจนถึงรุ่งเช้า จนกระทั่งอากิ เป็นลมหมดสติลงจึงต้องรีบพาเธอกลับเข้าฝั่งด่วน ตอนนั้นพ่อของอากิมารับอากิที่หมดสติ เขาโมโหมากจึงชก ซากุทาโร่ ที่พาลูกสาวเธอออกไปเที่ยวแบบนั้น จากอาการหมดสติในครั้งนั้น อากิ ต้องพักฟื้นดูอาการอยู่ในโรงพยาบาล จนกระทั่งล่วงรู้ว่าตัวเธอเองเป็นโรคลูคิเมีย(โรคมะเร็งในเม็ดเลือดขาว) ซึ่งในสมัยนั้นยังไม่สามารถรักษาได้และต้องรอแต่ความตายที่เป็นมัจจุราชมาพลัดพากให้เธอและซากุทาโร่จากกัน ซากุทาโร่ และทุกคนต่างก็ทำใจไม่ได้ที่อากิจะต้องจากเขาไป อากิ มีโอกาสได้พบกับชายหนุ่มอีกคนหนึ่งที่เป็นโรคลูคิเมียระยะขั้นสุดท้าย เขาได้วาดรูปหญิงสาวที่อยู่ในต้นไม้และมอบให้กับเธอก่อนเสียชีวิตลง อากิ ได้รับหนังสือเล่มหนึ่งแนะนำ อลิซ สปริงส์ (สถานที่แห่งหนึ่งในประเทศออสเตรเลีย ที่มีพื้นทรายสีฝุ่นแดงทั่วไปหมด และเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของคนที่มีจิตใจบริสุทธ์โดยเป็นดินแดนที่มี โอลกัส/คาต้า จูต้าและเอเยอร์ร็อค/อูลูรู ที่ชนพื้นเมืองชาวอะบอริจิ้นส์สักการะ) ซากุทาโร่ รู้สึกทุกข์ใจที่อากิ จะจากเขาไปในไม่ช้า เขาจึงขอ อากิ แต่งงานและสัญญาไว้ว่าเขาจะพา อากิ เป็นท่องแดนอลิซ สปริงส์ ให้ได้ ทั้งคู่ได้สวมใส่ชุดแต่งงานพร้อมทั้งถ่ายรูปเป็นที่ระลึกกับเพื่อนและครอบครัว และในวันที่ลมหายใจของอากิใกล้หมดลง ในวันที่ฝนตกหนัก ซากุทาโร่ ได้มารับเธอและเดินทางไปยังสนามบินเพื่อจะไปท่องแดนศักดิ์สิทธ์ในออสเตรเลียให้ได้ แต่แล้วความฝันนั้นก็จบลงเมื่ออากิได้สิ้นลมล้มพับลงในขณะที่นั่งรออยู่ภายในอาคารสนามบิน... อากิ เสียชีวิตลง แต่ก่อนที่เธอจะจากไป อากิ ได้อัดเทปเสียงตัวเองไว้ถึงบุคคลอันเป็นที่รักไม่ว่าจะเป็น พ่อ แม่ และเพื่อนๆ ของเธอ ซากุทาโร่ไม่สามารถทำใจได้ที่อากิจากถึงกระทั่งไม่ไปร่วมงานศพของเธอ เขาเก็บสิ่งของทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นเทปและของต่างๆจากอากิไว้ในกล่องเหล็ก เสมือนว่าลืมเธอให้ได้ ก่อนที่เธอจะเสียชีวิตได้ทำของขวัญเป็นสมุดภาพบรรยายความรู้สึกของเธอมอบไว้ให้ ซากุทาโร่ ไว้ดูต่างหน้าด้วย ซากุทาโร่ รวมทั้งพ่อและแม่ได้นำผงเถ้ากระดูกของอากิ เดินทางไปยังดินแดน อลิซ สปริงส์ ดินแดนที่ อากิ ปรารถนาที่จะไปเยือน พวกเขาได้นำผลเถ้ากระดูกของอากิไปลอยอังคารที่นั้น เว้นแต่วากุทาโร่ที่ยังคงกำมือและเก็บเถ้ากระดูกนั้นไว้กับตัวตลอดมา หลังจากนั้น ซากุทาโร่ ไปศึกษาเป็นแพทย์ โดยที่มิได้เข้ารับใบจบการศึกษาระดับมัธยมปลาย สำหรับ ซากุทาโร่ ในปัจจุบันนั้นหลังจากที่เขานึกถึงภาพในอดีตทั้งหมด เขาได้ปลดปล่อยเถ้ากระดูกของอากิไปกับสายลมท่ามกลางลู่สนามวิ่งที่ๆ อากิ เคยฝึกซ้อม พร้อมกับหันกลับไปดำเนินชีวิตกับ โคบายาชิ อากิ(34 ปี) ต่อไป... นางเอกก็ตาย เหมือนในเรื่อง ออทั่มฯ เฮ้อ ~~ เศร้าๆๆๆ TT__TT
----------•••••••••••**********~~~~~~~~~~**********••••••••••----------
“ หากวันหนึ่งเธอมองไปแล้วไม่เห็นฉัน .. อย่าตกใจ เพราะฉันไม่ได้หายไปไหน ..
ฉันอยู่ในตัวของเธอไง เธอจึงมองไม่เห็นฉัน.. ขาของเธอคือ ขาของฉัน.. ตัวของเธอคือ ตัวของฉัน.. ไม่ว่าจะที่ไหนฉันอยู่กับเธอเสมอ.. พยายามต่อไปนะ ซาคุ ” ----------••••••••••**********~~~~~~~~~~**********••••••••••----------
11월 12일 มาโค่ไม่มาเอิ้กๆๆๆเหอๆๆๆ 555 วันนี้มาโค่ไม่มาเฟ้ย ++ อิอิ ตอนเช้ากระเป๋า[ตัง]โครตหนักเรย แต่พอมาถึงคาบแรก จ่ายไปซะงั้น เป๋าแบนเรย กร๊ากๆๆๆๆ++ โถ !! นึกว่าจะไม่มีครูเข้า แต่ที่ไหนได้ ดันมีครูมาเข้า ก็ดีได้ความรู้ เปิดเหน็ตหาโลโก้ ดูภาพเคลื่อนไหวของไอคุณโอม ฮา! ชิบ เฮ้อออออ ทำงานทำงานๆๆๆ หาโลโก้เว้ยยยยยยย ~~~~ วันนี้ไปลอยทงที่ไหนดีหว่า โถส้วม อิอิ หวยออกเว้ยยย ถ้าถูกรางวัล แม่จะซื้อทงหนมปังหวายลูกปลาเล้ยยย 555 ไปต่อเพลงดีฝ่า
9월 14일 Save หน่อย [ Lock ]My project is about "why did a cork bounce up in boiling water?" we had been doing this experiment by steps. 1) We set up the supporter to hold the test tube. 2) Added some water into the test tube. 3) Put the cork onto the test tube. 4) Placed the test tube on the supporter. 5) Lighted the lamp to boil the water. 6) Observed and notes down the result. 7) Repeated same test with cork with a hole in it. We made the hypothesis : when water is boiled in a test tube was closed by a cork without the hole. The cork will bounce out of the test tube. Because the cork without the hole can't let the steam out of the test tube and the steam joined together became to the vapour pressure. Then the vapour pressure bombed the cork out. We boiled some water in the test tube was closed by the cork without the hole and the test tube was closed by the cork with the hole. The heat boiled some water and some water(liquid) became to gas (steam) and which test tube was closed by the cork without the hole. The steams can't go out and they will join together. When we boiled them for a long time, some steams became to vapour pressure and bounce the cork without the hole out. But in the test tube was closed by the cork with the hole. When we boiled some water and water became to steams. The steams can go out of the tube by the hole but if we boiled them for a long time, water changed to steams very quickly. Steams must active to go out and they can make the cork with the hole move a litle. This experiment teach us about the vapour pressure. We can find them in our daily life such as when we boiled some water with a pot 8월 21일 ค่ายวิทย์วันที่ 3เฮ้อออ.. วันสุดท้ายแล้ว แต่เช้าเลย ก็ไปเข้าห้องแลบ ทดลองกัน
มาถึงตอนนี้เราก็ต้องเปลี่ยนหัวข้ออีก เซงโครต
เลยต้องไปตักน้ำที่สระมรกต วัดอุณหภูมิ แล้วเอาน้ำจากสระนั่นหล่ะมาตรวจสอบ
ดูดน้ำขึ้นมานิสนึง ใส่บนสไลด์ โห.. สุดยอดเจอตัวพารามีเซียมด้วย
แล้วก็เจอตัวคล้ายด้วงอ่า บางตัวก็เหมือน เห็บ หมัด
แล้วก็กิงก๋วยเตี๋ยมื้อสุดท้าย มีเลี้ยงขนมหวานด้วย อร่อยมากเลย
แล้วมันก็ถึงเวลาระทึก คือ เวลาที่จะต้องนำเสนอผลการทดลอง เราได้กลุ่มที่ 3 เสียวๆเลยง่า เเล้วมีเจอคำถามอีก พี่แว่น พี่นิก อาจานถา พี่เมย์ ถามกานใหญ่ (ค่อยยังชั่วที่อาจานเดือนเคลิ้มไปเเล้ว) เกือบพรุน หึหึ ..
เสดแล้วก็กินอาหารว่าง แล้วมันก็จบ ช่วงเนี้ยเป็นช่วงที่ไม่อยากกลับบ้านเลย คิดถึงพวกๆพี่ๆจัง พวกพี่เขาร้องเพลงอำลาด้วย เศร้าๆๆๆ TT_TT Y_YY ~*
ฮือๆๆๆ คิดถึงพี่ๆจัง .. วันนี้กินไป 4 มื้อ ตั้งแต่เช้า - กลางวัน
พี่นิก - ม.6 [mwit] น่ารักมากเลย เหมือนดารา ยิ้มสวย เวลาพี่นิกว่างทีไรจะเห็นพี่เขานั่งอ่านหนังสือทุกที เหมือนผู้ใหญ่มากๆ อีกอย่างเป็นช่างกล้อง พี่แกถือกล้องถ่ายไปทั่ว ชอบถ่าย เวลากินก็ถ่าย เฮ้อ ..
พี่เมย์ - ม.5 [mwit] พี่กลุ่มเรา อ้วนๆ น่ารัก เหมือนเจ้ถิงเลย ขาวโครต สำเนียงอังกริดก้อแดะๆนิดๆ ชัดมากๆ เขาเล่าว่าพี่แกไปเกิดที่อังกริด ~*
พี่ทิพ - ม.5 [mwit] น่ารักเหมือนกัน ช่วยงานดี อธิบายอะไรก็เวิคๆ ดูเงียบๆเหมือนกัน เวลาพี่ทิพถอดเเว่นจะดูน่ากลัวมาก 55 อืม ..
พี่เอ๋ย - ม.5 [mwit] น่ารักมาก ช่วยงานได้ดี นิสัยดีโครต เป็นกันเอง ตัวเล็ก อิอิ น่ารัก ..
พี่แว่น - ม.6 [mwit] ใส่แว่นจิงๆเลยสมชื่อ หัวโจ๊กเลย ขี้เล่น เฮฮา หนุกหนาน พูดเยอะ(มาก)
พี่มาร์ค - ม.5 [miwt] ดัดฟันง่ะ พูดไม่ค่อยชัดเลยๆๆ พี่มาร์คเป็นคนที่ให้ฟามรู้ดีมาก ไม่รู้ไรก็ถามพี่เขาได้ ภายนอกดูเงียบๆ ขรึม แต่จิงๆแล้วพูดเยอะ(มาก) เสียงดังด้วย ตอนกลางคืนจะได้ยินพี่เขาเป่าไรไม่รู้ เพราะโครตเลย (จนนอนไม่หลับ 55)
พี่แปก - ม.5 [mwit] พี่คนนี้เหมือนพี่คนนึงในเบญเลย แต่พอมาดูอีกที ไม่เหมือนและ พี่เขาก็จะมีมุขแปกสมชื่อ (จิงๆแล้วเขาชื่อพี่กอฟ) จะเห็นพี่เขาจะหลับไปทั่ว
พี่เพิ่ม - ม.5 [mwit] เห็นตอแรก นึกว่ารุ่นเดียวกัน พี่เขาตัวเล็กมาก อีกอย่างกินเก่งด้วย 555+ กวนนิดๆ
ส่วนครูอาจานวิทยากรหน้าเด็กมาก บางคนหน้านี่รุ่นเดียวกะนักเรียนเลย ครูก็เก่ง นักเรียนก็เก่ง สุดยอด !! ให้ความรู้ดีมาก ให้เราฝึกคิด ฝึกลอง ฝึกทำ อยู่ค่ายนี้สอนให้มีความมั่นใจในตัวเองมาก อีกอย่างอาหารที่นี่เลี้ยงดีมาก วันละ 6 มื้อ *~*
*~----------– – – – ©คิกถึงพี่ๆทุกคนเลย ตลอดไปด้วย©°²³°®¯ ³¯ ·¸· — — – – – –------------- ~*
8월 20일 ค่ายวิทย์วันที่ 2ตื่นแต่เช้า ตีห้าห้าห้า ลงมาเต้น มันยกร่อง ท่าน่ารักดี
(มันยกร่อง ฟักทองแตงไทย สาวสาวหน้ามนทำไมเป็นคนหลายใจ
ใครหล่ะ ใครหล่ะ มันจะไม่น่าน้อยใจ เอิ่งเอิงเอิ่งเอ้ยยย มันน้อยใจน้อยใจ)
แล้วก็ไปแหลมผักเบี้ย พอถึงลมแรงโครต เขาก็พาไปดูไอน้ำที่มาจากบ้านเรือน
บ่อบำบัดน้ำเสีย บ่อพึ่ง บ่อพัก โห้ยยย เยอะเเยะ แล้วเราก็ต้องคิด คิด คิด
ว่าจะทำอะไร จะตรวจสอบอะไรในแหลมผักเบี้ย (บังเอิญฝนตกอีก แอบดีใจ)
กลุ่มเราก็ทดสอบน้ำ ก็ไปเก็บตัวอย่างน้ำจากบ่อต่างๆ วัดอุณหภูมิอากาศ
วัดอุณหภูมิน้ำ วัดค่าความขุ่น ฯลฯ แล้วก็ไปดูที่กำจัดขยะโดยธรรมชาติ เหม็นมาก !!
แล้วก็ไปเดิน(เล่นๆแหะๆ)ดูป่าชายเลน สังเกต แล้วก็ตอบคำถาม - -a
ได้ข่าวว่าพวกพี่แว่นเดินไปทางผิดด้วย 555+
เสร็จก็กลับ ร.ร. ไปกินอีก หลังจากนั้นก็ไปทำงานกันต่อจากที่ได้เก็บตัวอย่างน้ำ นั่งคิด คิดไม่ออก เขียนไม่ถูกเลย . .~*
:":":":":":*:*:*:*:*:^:^:^:^:^:,:,:,:,:,:•:•:•:•:•:,:,:,:,:,:^:^:^:^:^:*:*:*:*:*:":":":":":
และแล้วมันก็มีกิจกรรมภาษาอังกฤษ เฮ้อ .. ค่อยโล่งหน่อย
มาค่ายนี้ก็มาใช้ภาษาอังกฤษนี่หล่ะ ง่ายสุด ไ
ม่วายมันต้องมีศัพท์ชีวะมาเกี่ยว ได้ศัพใหม่ๆเฉพาะๆมากมาย
manatee (มันน่าตี) แปลว่าพะยูน ฮุ้ยย น่ารัก 55 ชอบๆ~*
ถึงตอนกลางคืน .. เป็นกิจกรรมการแสดง เขามีคำศัพท์มาให้ 9 คำ(เกี่ยวกะวิทอีก)- - แล้วก็แต่งเป็นเรื่องๆ 555+ กลุ่มนัทนี่สุดยอดเลย แสดงดีมากๆ นัทพูดอังกริดสบาย บรื๋อออ !! กลุ่มเจินก็แสดงละครใบ้ เจินก็พูดคนเดียว ส่วนปอก็โชว์เดี่ยวออกมาพูดเลยได้สำเนียงดี แต่กลุ่มคุ้กกี้อ่า 555+ สุดยอด ไทย+กริด ทุ่มกำลังเต็มที่ จอร์ชกะซาร่า ฮ่าๆๆๆ เเล้วพี่ๆเขาก็มาแสดงมุขแปกๆให้ดู ฮาพอขำขำ .. ~*
แล้วก็มาดูดาว วิทยากรก็บรรยายเดี่ยวกับยานดิสโคฟเวอรี่
ดาวต่างๆ ให้ดูดาวด้วย (บนคอม - - แต่เหมือนจริงมาก สุดยอด ปิดไฟด้วย)
หันไปข้างหลัง ว๊ากๆๆ เห็นพี่แว่น กะ พี่มาร์คหลับอยู่ 55 พี่มาร์คหลับอย่างน่ารัก ~*
*~:- – — ˜¯˜ — – -:~*
และแล้วงานเครียดก็มาถึง ต้องมานั่งเสวนาทำหัวข้อการทดลอง เซงอย่างแรง
กลุ่มเราต้องเปลี่ยนหัวข้อแล้วข้ออีก เป็นอะไรที่เครียดสุดๆ
ดีที่มีพี่เอ๋ยมาอยู่ พี่เขาใจดีมากๆ ช่วยคิดด้วย สุดยอด!!
คืนนั้นก็นั่งทำแบบแผนกันไป นอน 5 ทุ่มนิดๆ
สรุป วันนี้ก็กินไป 6 มื้อด้วยกัน . . ~* ค่ายวิทย์วันที่ 1วันศุกร์ที่ 12 สิงหาคม 2548 เข้าค่ายซะไกลเชียว ที่พรหมาฯ
เจอพี่ๆมหิดล หน้าตาแต่ละคน น่ารักทั้งน้าน พี่ๆเป็นกันเองดีมาก
มีเต้นสับปะรดอนุบาลดั้ว 55+ แล้วก็มีพี่บาส ณัฐวัตร กล่อมจิตร ศิษย์เก่ามหิดล
พี่เขาได้เหรียญทองแข่งชีวะที่จีน เขาก็พูดพล่ามให้ความรู้
บอกกล่าวถึงชีวิตเขา แล้วก็ให้น้องถามเขาบ้าง ถ้ามีข้อสงสัย . . .
(สงสัยพี่แว่นคงนึกคำถามไม่ออก)ก็ดีเป็นกานเอง
แมร่งไอเราก็นั่งหน้าตรงพี่บาสเขาเลย ตอนนั้นก็เจ็บ
ไอก็ไม่ได้ 555 ทรมานโครต
ช่วงบ่าย เข้าฐาน ฐานแรกที่เข้าคือเคมี
โห. . นึกว่าง่ายให้ตรวจหาค่า pH
แต่พอทำจริงมันมีหลักการเป็นขั้นๆ เขียนไม่ออกเลย
เลยมั่วเต็มที่ เขียนยาวๆเข้าไว้ เป็นพืธีการ ทดสอบ ทดลองมั่วแหลก
หาอินดิเคเตอร์จากพืชที่มีอยู่แล้วเอามาทดสอบกับน้ำมะนาวกะน้ำปูนใส
เอาสาร Unknown ที่มี 3 ชนิดมาทดสอบ บันทึก เรียงลำดับความเป็นกรด ส่ง
ต่อมา ฐานฟิสิกส์ สอนให้ใช้ Vernier
วัดความลึก ความกว้าง ความสูง อย่างยาก
ดูไม่เป็นเลย มีค่า error มาให้คิดอีก
งงมาก แล้วก็ลองทำดู ให้เพื่อนวัด
เราคิดเลข 555+ เลขทศนิยม 6 หลัก - -"พร้อมกับอาหารว่าง
แล้วไปฐานชีวะ ตอนแรกก็มีขวด ในขวดมีเศษไม้ เศษพืช มีดิน ที่เราได้มีกลิ่นชา โครตชอบเรย ส่วนข้างล่างก็มีน้ำที่ไหล เขาให้วัดอุณหภูมิ สังเกตภายนอก ภายใน ดมกลิ่น ใช้ประสาทสัมผัสทั้ง 5 เต็มที่ บางคนยังชิม 55+ แล้วก็ไปประดิษฐ์ขวดแบบนั้นหล่ะ มีมาให้ 3 ขวด เอามาตัดๆ ประกอบ ใส่พืช ใส่ดิน รดน้ำลงไป แล้วรอ 2 วันดูซิว่ามันจะเกิดไรขึ้น 555+ ฐานชีวะนี่เป็นฐานง่ายสุดแล้วในวันนั้น
ตอนค่ำๆก็เข้าห้องคอม นึกว่าจะให้คลายเครียดเล่นเหน็ต ที่ไหนได้ให้มาหาความหมายของคำศัพท์ที่เราได้ แต่ได้คำว่าสารเร่งปฏิกิริยา เลยหาเจอง่าย เเล้วก็แอบ..เล่นเกม เเอบเล่นเอ็มด้วย อิอิ แล้วก็ไปดูซีดีเกี่ยวกะแหลมผักเบี้ย เย้อ . .เซ็งจาหลับ zzZZzz แล้วก็ไปกินข้าวต้ม สรุปวันนี้ได้กินมา 4 มื้อ ในค่าย ...
พี่บาสคนกลางนะ (ชีวะ)
8월 6일 PAUSE : ที่ว่างวันที่เวียนเปลี่ยน วันที่เลยผ่าน รักคงมั่น เราไม่เคยห่างเคียงคู่ชิดใกล้ ทุกเวลา
ยอมทิ้งความฝันยอมทุก ๆ อย่าง ให้กันและกัน เพียงได้เคียงข้างเพียงได้ร่วมทาง โอ้..รักนิรันดร์ * ก่อนเคยคิดว่ารักต้องอยู่ ด้วยกันตลอด เติบโตจึงได้รู้ความจริง ** หากเคียงชิดใกล้ แต่เธอต้องทิ้งทุกอย่างเพื่อฉัน เพื่อฉันประโยชน์ที่ใด หากรักทำร้ายตัวเอง หากเดินแนบกาย กี่ครั้งที่ล้มลงเจ็บด้วยกัน ห่างเพียงนิดเดียว ให้รักเป็นสายลมผ่านระหว่างเรา *** แบ่งที่ว่างตรงกลางไว้คอย เพื่อให้เธอได้ตามหาฝันของเธอ เรียนรู้รักอย่างรู้คุณค่า ฝันไม่ไกล บินไปตามทางหาดวงตะวัน ที่เธอต้องการ ไม่มีฉุดรั้งไม่มีดึงดัน เราเข้าใจ รักยังแสนหวานรักยังไม่เปลี่ยน เคียงคู่กัน (ซ้ำ * / ** ) แบ่งที่ว่างตรงกลางไว้คอย เพื่อให้เราได้ตามหาฝัน วันเวลาที่เราห่างไกล ความเข้าใจจะทำให้เราใกล้กัน กลับกลายเปลี่ยนเป็นพลัง โว... (ซ้ำ ** / *** / ** / *** ) แบ่งที่ว่างตรงกลางไว้คอย เพื่อให้เราได้ถึงดั่งฝัน ร่วมกัน
http://imusic.teenee.com/2/frame/1362.php <<<ฟังได้ที่นี่ 7월 30일 PARADOX : เธอที่รักArtist : Paradox
OST : วัย อล วน 4 [` ตั้ม & โอ๋ Return`]
ชูวับ ชูวับ ชูวับ ชูวับ ชูวับ ชูวับ โว้โวโว...
ใครเคยพ้อรำพัน ฉันรักเธอ[?]สุดหัวใจไม่มีใครมาเทียบ
เปรียบรักเราเล่นเป็นรักรอง อีกสองใจคงเป็นไปไม่ได้
ใครรักเธอมั่น ฉันนั้นเอง อยูใกล้เธอนี่ไงที่รัก
เธอนั้นเป็นเทพีสถิตอยู่ที่กลางดวงหทัย เราต่างมีจิตใจเหมือนกันคือ รัก รัก รัก
โอ้เราสนุกานานไปกับความฝันที่เป็นความจริง
เธอนั้นคือยอดหญิงที่ฉันจะรัก รัก รัก ร้ากกกก
ชูวับ ชูวับ ชูวับ ชูวับ ชูวับ ชูวับ โว้โวโว...
ฟังเพลงรักดังก้อง ห้องหัวใจ ให้ขรึมนักไม่มีใครมาเทียบ
เปรียบเสียงเสนาะเกิดเพราะเราเฝ้าหลงรัก ไม่มีใครมาหักความรักเราได้
หากขวัญใจให้ฉันเรียกเธอว่าที่รัก
6월 4일 โดดหอ หึหึ . . .โย่ว โย่ว ^^ หลังจากที่ไม่ได้อัพมาหลายวัน วันนี้กะอัพเรื่องเด็กๆอ่ะนะ คือวันนี้ไปเเคมป์ซึ่งจัดโดยกรมป่าไม้ ไปกันที่ค่ายพระราม 6 แถวๆชะอำ-หัวหิน วันนี้คณะเขาพาจัดทัวร์กันก็เลยไปด้วย ร่วมแจม 555+- ประมาณบ่ายๆก็ไปเดินแถวพระราชวังที่เขาสร้างที่มี ทางเดินเป็นทางเพรียวๆ ฮิฮิ เป็นรางไม้ต่อกัน มีสามแยกด้วย . . . กลุ่มเราก็เดินกันมัน เดินไปดูทิวทัศน์ไป ตอนนั้นอากาศดีมั่กมากเรย แดดออกเล็กน้อย ฯl ฯl ฯl พอเดินเสร็จเรียบร้อย ก็ไปโดดหอกัน 555+ ไอช่วงนี้หล่ะที่มันส์ กลุ่มเราก็มีกันประมาณ 10-20 คน บางคนก็ ไม่โดด เป็นที่น่าเสียดาย ส่วนกลุ่มพวกเราไปกระโดดกันเป็นของกองพลร่ม ตึกก็สูงประมาณ 6 ชั้นดูๆมันก็ไม่ สูงอ่ะนะ ซึ่งคนที่ลงคนแรกอ่ะ เป็นเด็ก 10 ขวบ เด็กสุดเรยยย โอยย. . เด็กไรช่างกล้ายังงี้ ส่วนกลุ่มเราก็ กระโดดกันไป แรกแรกอ่ะนะ ดูตึกก็ไม่ค่อยสูงเท่าไหร่ แต่พอลองมายืนจะกระโดดลงไป โห. . เสียว แล้วยิ่ง พอกระโดดนะ แบบว่าสายมันยาว พอโดดทีเกือบจะยืนพื้นได้ เสียวมากมาก ไม่ค่อยเหมือนที่อื่นเลย แทบทุกที่ ที่ไปมาสายมันก็จะแค่ตื้นๆ เฮ่อ . . ออ แต่ทุกคนก็โดดอย่างน้อย 3-4 รอบ โดดกันแบบไม่คิดชีวิตเลย 555+ แหม . . มีคนกล้า แล้วก็ต้องมีไม่กล้าบ้าง น้องเรา 555+ มันไม่กล้าโดด เราขึ้นมา 3 รอบแล้วมันก็ยังไม่โดด จนครูฝึกเอาตัวมาจับใส่สายเรียบร้อย มันบอกให้แม่ไปยืนไกลๆ เพราะแม่เราชอบผลัก 55 แต่หารู้ไม่ว่าครูฝึกนั่น หล่ะ ตัวผลักเรยยย 55+ ครูเขาก็ผลักไป . . ปปปป แล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น ฝนดันเฉือกตกซะนี่ กำเลย หมดหนุกเลยยย . . แต่โดดหอที่นี่ก็มันดี เสียวที่ว่าสาย มันลึกมากเลย . . * * . . ^ ^ + + T T _ _ Y Y ห นุ ก เฮ้อออ. . ประสบการณ์ อ่านจบกันไหม เอ่ยยย ?? เสียดาย . . รูปอัดกล้องวีดีโอไว้ TT__TT Compose By : RooNxzupxPooM E-mail contact : poomchin2@hotmail.com 5월 21일 เนื้อหา + เอ็มวี .:รักเท่าไหร่ก็ยังไม่พอ:.Title / รักเท่าไหร่ก็ยังไม่พอ Artist / ลูกปัด Album / Luck Music ฉันรู้ดีว่ายังไม่ดีพร้อม ฉันก็ทำได้ดีแค่เท่านั้น ฉันแค่ยอมทำทุกอย่าง ให้เธอจะไม่ต้องเสียใจ คิดทบทวนคนเดียวอยู่บ่อยครั้ง รักเธอจนลืมตัวมากไปไหม ทำเพื่อเธอแล้วยังไง แต่สุดท้ายเธอก็ทิ้งกัน (*)ยิ่งรักมากเท่าไหร่ ดีแค่ไหนไม่สำคัญ เมื่อสุดท้ายไม่รักกัน แล้วฉัน . . . ไม่มีความหมาย (**)อยากจะเห็นคนดีของเธอ คนแบบไหนที่เธอรักจริง ที่เธอจะไม่ทอดทิ้ง ไม่ทำให้เขาเสียใจ หากว่าฉันรักเธอไม่พอ ดีไม่พอจะไม่โทษใคร โทษตัวเอง โทษหัวใจ รักเท่าไหร่ . . . ก็คงไม่พอ รักฉันมีให้เธอเพียงเท่านี้ ทั้งหมดใจที่มีก็เท่านั้น ถ้าไม่พอที่ต้องการ ก็ยังไม่รู้ ต้องทำไง ขอวอนเธอแค่สักอย่างได้ไหม ถ้าเธอมีน้ำใจครั้งสุดท้าย ช่วยบอกฉัน ช่วยอธิบาย บอกให้ทำใจสักที (*,**,**) รักเท่าไร ก็ยัง . . . ไม่พอ http://music.siamza.com/music.php?k=32K&id=684 ก็เป็นเพลงที่เพราะเพลงหนึ่งอ่ะนะ สำหรับเราแล้ว เป็นเพลงช้าๆ ฟังสบายๆ ที่มีเนื้อหาที่กินใจ ลึกซึ้งดีเหมือน กัน โดยเพลงนี้เป็นเพลงที่ผู้หญิง(คือลูกปัด)ร้อง แต่เอ็มวีนั้นสื่อถึงผู้ชาย เอาผู้ชายเป็นตัวหลัก ดำเนินเรื่อง (ซึ่ง น้อยเพลงเหมือนกันที่ผู้หญิงร้อง แล้วผู้ชายเป็นตัวดำเนินเรื่อง ^ ^) ส่วนเอ็มวีเพลงก็เกี่ยวกับผู้ชายคนหนึ่ง ที่รักผู้หญิงคนหนึ่งเอามากมาก และวันหนึ่งผู้หญิงคนนั้นก็ไปมีคนใหม่ ผู้ชายก็เลยอยากจะเห็นคนที่ดีกว่าเขา เข้าคอนเสปกับท่อนที่ว่า " อยากจะเห็นคนดี ของเธอ คนแบบไหนที่เธอรักจริง ที่เธอจะไม่ทอดทิ้ง ไม่ทำให้ เขาเสียใจ " โดยพระเอกเอ็มวีนี้ก็คือ พี่เปิ้ล-สาคร นาวีชัย นั่นเอง ซึ่งเจ้าตัวก็บอกว่า นี่เป็นเอ็มวีเรื่องแรกที่ได้แสดงเป็น พระเอกด้วย พอเพลงนี้ติดท็อปชาร์ต เจ้าตัวก็เป็นปลื้มใหญ่ (แสดงความยินดีด้วยค่ะ ^^)
Edit by : RooNxzupxPooM E-mail : poomchin2@hotmail.com
5월 16일 เวลา >เปิดเทอม<วันนี้ก็เป็นวันเปิดเทอมของโรงเรียนเกือบทุกโรงทั่วประเทศ บางคนเป็นเด็กน้อยวัยน่ารักก็เริ่มเข้าเรียนในชั้นอนุบาล บางคนก็เป็นเด็กน้อยวัยใสก็เริ่มเข้าเรียนในชั้นประถม บางคนก็เป็นเด็กวัยแรกรุ่นก็เริ่มเข้าเรียนในชั้นมัธยมศึกษา บางคนก็เอ็นทรานซ์ติดในมหาวิทยาลัยชื่อดัง เข้าเรียนคณะที่ตนเองชอบ และ ใฝ่ฝันมานาน และในปี้นี้ . . . เด็กวัยแรกรุ่น น่ารัก ที่กำลังศึกษาอยูชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ก็เริ่มคิด เริ่มที่จะเลือกและตัดสินใจแล้วว่า "เมื่อเรา จบจากสถาบันชั้นประถมศึกษาแล้วจะไปเรียนชั้นมัธยมที่ไหนดี" เริ่มที่จะทำความเข้าใจกับบทเรียน เพื่อที่จะ เตรียมตัวสอบในการประเมินผลระดับชาติ (NT) และเพื่อที่จะสอบคัดเลือกเข้าโรงเรียนมัธยมชื่อดัง เลือก โครงการดีๆ ส่วนสาวๆหนุ่มๆวัยรุ่นที่ขึ้นมัธยมปลาย (ม.4) ก็ได้เข้าแผนการเรียนที่ตนเองถนัด ก็กำลังที่จะเตรียมตัวตั้งใจ เรียนเพื่อที่ตัวเองจะสะสมคะแนน GPA ต่อไปเรื่อยๆ ส่วน ม.5-6 ก็กำลังที่จะเตรียมตัวตั้งใจเรียนอย่างหนักต่อไป บางคนก็จะเริ่มหาที่เรียนกวดวิชา เพื่อที่จะสอบใน ห้องเรียนได้คะแนนสะสมมากๆ และที่สำคัญ ม.6 ในปีนี้ก็กำลังเริ่มเคร่งเครียดอย่างหนัก ที่จะต้องอ่านหนังสือ เรียนไปด้วย เพื่อที่จะสอบเอ็นทรานซ์ เข้าคณะที่ดี มหา'ลัยที่ตนเองใฝ่ฝัน 5월 12일 เว็บล็อก(Weblog) คืออะไรวันนี้ลองมาอัพบล็อกที่ MSN ดู หลังจากที่รอมานาน ไอทีแรกก็พิมไทยไม่ได้ กะจะก๊อปแล้วเอามาลง แต่ลงไม่ได้ -_- รู้จักกับเว็บล็อก เว็บล็อกคืออะไร . . คือ การบันทึกเรื่องต่างๆไว้ในอินเทอร์เน็ตโดยไม่จำกัดว่าจะเป็นเรื่องอะไร เช่น การแสดงความคิดเห็น ข่าวต่างๆหรือสิ่งที่ตนเองสนใจ มีความคล้ายกับ Diary Online แต่มีขีดความสามารถการใช้งานที่ดีกว่า ดังนั้นเว็บล็อกจึงเป็นที่นิยมไปทั่วโลก เว็บล็อก หรือ บล็อก คือเว็บไซด์ชนิดที่มี entries หรือการแก้ไขที่ถูกลงเวลา ตามวันที่ถูกแก้ไขการจัดเก็บข้อมูล รวมๆแล้วเว็บล็อก ที่ได้รับความนิยมก็จะเป็นเว็บล็อกที่มีข้อมูลดี ที่ทำให้คนติดใจต้องกลับมาติดตามอ่านทุกครั้งที่มีการอัพเดทหรือโพสเพิ่มเติม คนทั่วไปส่วนมากมักจะแยกไม่ออกว่าอะไรคือบล็อก นอกจากคำจำกัดความข้างต้น โดยทั่วไปแล้วบล็อกจะมีความเป็นส่วนตัวมากกว่าเว็บไซด์ทั่วไป เว็บล็อกจะถุกสร้างขึ้นจากคนๆเดียว และข้อมูลที่เขียนก็จะมาจากคนๆเดียว เป็นเรื่องที่เขียน "ถือเป็นความคิดส่วนตัวของคนๆนั้น" เพียงแต่ถ้าคนๆนั้น อยากจะให้บล็อกรับความนิยมมากขึ้น เค้าคนนั้นควรจะหาจุดยืนของตัวเองให้เจอ แล้วแสดงความคิดเห็นในมุมมองของตัวเองเกี่ยวกับสิ่งต่างๆจะเป็นเรื่องที่น่าสนใจมากกว่าที่จะบอกว่า " วันนี้ . . ฉันทำนี้ๆ . . แล้วก็นอน " ยกตัวอย่างว่า หากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไม่เห็นด้วย เขาก็สามารถแสดงความคิดเห็นกลับได้ถ้าต้องการ ถือเป็นการสื่อสารที่เป็นส่วนตัว มากกว่า ที่เราจะต้องเขียนจดหมายไปหาบ.ก.ของสื่อนั้นๆแล้วก็ไม่รู้ด้วยว่า บ.ก. จะลงความเห็นของเราในบทหรือไม่ สิ่งหนึ่งที่จะทำให้บล็อกเป็นอะไรที่ส่วนตัวมากกว่าก็คือ ความเป็นตัวของตัวเอง ถ้าคนอ่านเค้าไม่เข้าใจว่าเราเป็นใครมาจากไหน ทำไมถึงคิดเเบบนั้น ก็จะติดต่อสื่อสารกันแบบเข้าใจไม่ได้ นักเขียนบล็อกที่คอยปิดบังตัวเองจะมีปัญหา เรื่องการบล็อกมาก เพราะสุดท้ายจะไม่มีอะไรให้เขียน เพราะเค้าจะไม่ไม่มีความเห็นใดๆที่น่าสนใจแตกต่างจากคนอื่น อีกเรื่องที่สำคัญในบล็อกก็คือการ Link ไปยัง Site อื่นๆเกี่ยวข้องกับเรื่อง ที่นักเขียนบล็อกพูดถึง ข้อมูลเว็บไซด์ต่างประเทศระบุว่า บล็อกได้รับความนิยมมากก็เพราะว่ามันเป็นสื่อ Inter Active ถ้าอ่านเรื่องอะไรอยู่แล้วอยากรู้รายละเอียดมากขึ้น ผู้อ่านสามารถ click ไปยังเว็บไซด์อื่นที่เกี่ยวข้องดูว่า คนอื่นเขียนอะไรว่าอย่างไร นักเขียนบล็อกบางส่วนไม่ยอมใช้ข้อดีของ อินเทอร์เน็ตแบบ hypertext ทำให้บล็อกของคนๆนั้นดูน่าเบื่อ เพราะว่าจะมีแต่ตัวหนังสือ ไม่มีสิ่งที่จะคอยดึงความสนใจ ในยุคนี้ที่บล็อกเริ่มจะได้รับความนิยม เมื่อใดที่มีข้อมูลใดที่น่าสนใจเขียนไว้ที่บล็อกใดบล็อกหนึ่งนั้นจะถูก Link กันต่อไปเรื่อยๆ ทำให้ข่าวสารต่างๆเดินทางกระจายไปในกลุ่มนักบล็อกอย่างรวดเร็ว ถ้านักบล็อกมีเนื้อหาที่น่าสนใจจริง บล็อกต่างๆก็จะคอย Link มาหาทำให้ได้รับความนิยมไปเอง เหอๆ ซะยาวเลย . . ^Q^ ถ้าใครอยากเข้าเขียนบล็อกหรือไดอารี่ก็ลิ้งนี้เลย เว็บบล็อก ไดอารี่ออนไลน์
Edit By : Roon Zup E-mail : poomchin2@hotmail.com :D :> :)) :P |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|